Wijkvernieuwing

kindertuin2

Inleiding

In de wijk Paddepoel (op de grens van Paddepoel en Selwerd) ligt de educatieve tuin, kinderwerktuin Paddepoel. Al sinds begin zestiger jaren faciliteert zij de ecologische basisvorming van onze basisschoolkinderen, o.m. door hen de kans te bieden zelf moestuintjes te onderhouden en door middel van excursies kennis op te doen van onze natuur en respect en verantwoordelijk voor haar te ontwikkelen.

Een fotoimpressie: klik hier



Dit doet ze vooral op haar eigen terrein maar ook wel in de wijk direct rondom de tuin. Er bestaan nog enkele oude foto’s die laten zien dat de kinderwerktuin ooit in een nog grotendeels lege stad lag, maar sinds de beginjaren van haar bestaan zijn de wijken Paddepoel en Selwerd steeds drukker geworden en is de tuin opgesloten geraakt temidden van huizen en drukke wegen.

Terwijl die ontwikkeling het belang van de kinderwerktuin benadrukt is de tuin hierdoor tegelijkertijd ook meer en meer een unieke groene parel in de wijk geworden. Dit tezamen met het ernaast gelegen Park Selwerd, dat een heel ander karakter heeft. Vanuit die historie bekeken is het dan ook heel natuurlijk dat binnen de wijk al enkele decennia lang belangstelling bestaat meer te doen met deze tuin. Niet alleen voor het onderwijs maar ook voor wijk en de wijkbewoners in het algemeen.

De laatste tijd begint dat steeds meer een concrete vorm te krijgen. Daarom hier nu een beschrijving van dit proces, een proces van samenwerking met als doel wijkverbinding en gezamenlijk gebruik.

Waarom gezamenlijk gebruik?

Die belangstelling uit de wijk begon al lang geleden. Meer dan eens (en onafhankelijk van elkaar) werd wel gevraagd of er op de kinderwerktuin naast het educatieve ontvangen van schoolklassen niet naschools door kinderen gespeeld kon worden.

Zowel ouders als kinderen zelf, die elders overal al weg gestuurd waren, vroegen er om. Want waarom ook niet?, op zo’n mooie groene tuin, waar het veilig is (en waar altijd wel personeel was dat een zijdelings oogje in het zeil houdt). Ook is er een tijd geweest (waar nu absoluut geen sprake meer van is.) dat de kinderwerktuin fysiek ruimte over had zodat er door enkele buurtbewoners particulier op een klein stukje grond getuinierd werd. En er is zelfs nog eventjes een tuin voor de ouderen van Hunzerheem geweest. Dit alles omdat het gewoon kon en omdat het zelfs tot het voordeel van meer sociale controle leidde.

Op de tuin zelf werken (en werkten) bovendien medewerkers die hier best aan mee wilden werken, hier ook zelf ideeën over hadden en of die zelf initiatieven namen en contacten ontwikkelden.

Veel contacten, ideeën en wensen

Zo waren in de tachtiger en negentiger jaren al vele contacten gelegd (met de wijk en met name met ouderentehuizen) en werd toen al gemijmerd over ondermeer een theekioskplan dat, ondersteund met een beschreven educatieve wandelroute in de wijk (voor volwassenen) een verbinding met de wijk tot stand zou brengen. Maar eerst nog kwamen er al dieren: kippen, cavia’s, konijnen en de geiten (die er nog steeds zijn). Dat bracht letterlijk leven in de straat. Kinderen zaten na schooltijd met de dieren op schoot, volwassenen brachten er groenvoer / broodkorsten, en samen met de wijkbewoners (bij toerbeurten) werden ze dagelijks verzorgd, incl. in de weekenden en vakanties. Dat kan, als je je krachten bundelt.

Ook waren er al cycli van naschoolse activiteiten voor de kinderen (i.s.m. de Vensterschool), jaarlijkse sterrenavonden (i.s.m. deskundigen) en incidentele activiteiten zoals spelmiddagen, een nachtdierenexcursie, een nachtvlinderavond (deels in aansluiting op landelijke actualiteiten), in de vakantie broodbakmiddagen voor de thuisblijver (op intekening) en nog veel meer. En aan nog andere ideeën en plannen was geen gebrek: een spannende nacht kamperen op de tuin, samenwerking met andere gemeentelijke jeugdopvanginstanties enz.

Maar erkend moet worden dat niet alles lukte en dat het laatste decennium veel zaken, in plaats van uit te groeien, gaandeweg steeds moeilijker werden en minder gingen tot ze tenslotte zelfs geheel stopten. De reden daarvoor was geen andere dan dat de personele uren op de tuin afnamen, dat faciliteiten (gebouw en andere) verouderden, dat huisdieren van ouderdom stierven (en niet vervangen werden omdat de huisjes onderhoud behoefden), dat het lesgebouw afgekeurd werd (verboden voor groepen) en bovenal daarbij dat elke aanpak / verbetering uit bleef. Verbetering trad op toen de gemeente onvermijdelijk tot een ander beleid over ging (en daarom tot een reorganisatie), een verandering die ook het educatieve functioneren van de tuin veranderde zodat nu alsnog nieuwbouw vereist was. Zo is er onlangs een groen leerproces ingevoerd dat niet meer slechts twee leeftijden basisschoolkinderen doet tuinieren maar dat alle klassen, elk voor andere lessen of activiteiten, op de tuin ontvangt.

Nieuwbouw en een nieuwe start

Het heeft nog ‘even’ geduurd voor de nieuwbouw begon maar nu wordt eindelijk gewerkt aan de realisatie van prachtige plannen. De wens was een gebouw dat niet alleen groter was, maar vooral ook bij de tijd, een gebouw dat gebouwd zou worden volgens duurzame principes en met duurzame voorzieningen die ook zo enorm passen bij de natuureducatieve taak van de kinderwerktuin.

Aandacht aan duurzaamheid en verantwoorde bouw is juist nu nodig. We willen het laten zien, niet alleen in de lessen voor de kinderen maar aan alle wijkbewoners. Toch viel het realiseren van die ambitie aanvankelijk nog niet mee omdat het voor de bouw toegekende budget eigenlijk niet toereikend was. Maar een geluk was dat de planvorming voor deze nieuwbouw min of meer samen viel met weer, nu voor de derde keer, een poging van wijkbewoners een speelplaats te situeren op de kinderwerktuin, een plek voor de jongste kinderen uit de wijk (waarvan er steeds meer zijn). Deze keer bleek het de smeerolie die de net gereviseerde motor, zelf al vol van ambitie, aan het rollen bracht.

Waar het de kinderwerktuin eerder nog net niet gelukt was haar wens te verwezenlijken de nieuwbouw te combineren met een kinderopvang als aangebouwde buur en vaste partner, konden nu samen met wijkbewoners, waaronder inmiddels ook opa’s en oma’s, wel gezamenlijke plannen worden gemaakt. Plannen voor de speeltuin en voor (toch) een multifunctionele inzet van dit bijzondere gebouw voor de wijk. Want, nogmaals, waarom niet? Voorzieningen moeten juist zo goed mogelijk gebruikt worden. Dat past ook in de geest van het stadsbeleid, dat van de compacte stad en de wijkverbinding. Die samenwerking heeft tot heel wat geleid! Inmiddels is de nieuwbouw al volop aan de gang en weten we zeker dat de speelplaats er gaat komen.

We verwachten dat de nieuwbouw rond maart 2010 geopend zal worden. Een gebouw dat laat zien dat de stad Groningen en onze NDE, Natuur en DuurzaamheidEducatie staan voor duurzaamheid en dat dat bijdraagt aan de ecologische basisvorming van onze jeugd. Kinderen maken er kennis met zonnecollectoren, een kleine windmolen (geschonken door de ‘collega’ Milieudienst) die zichtbaar energie terugwinnen, een groendak, een zuinig verwarmingssysteem en verantwoord water en lichtgebruik.
De inrichting van de speeltuin zal iets later volgen, maar waarschijnlijk zal deze toch al voor de zomer van 2010 beschikbaar zijn.

Enthousiaste werkgroep

De werkgroep is in dit alles van cruciaal belang gebleken. Ze bestaat uit uiteenlopende deelnemers die elk met hun eigen blik bijdragen aan het geheel om er iets moois van te maken: leden van de wijkraad Paddepoel, ouders met jonge kinderen, wijkbewoners met grote kinderen, oudere wijkbewoners, een leerkracht en betrokkenen van de dienst OCSW en NDE, tuin zelf. Zoveel mensen met zoveel wensen bijeen creëerden een grote dynamiek. De kinderwerktuin zelf wilde in de speeltuin op haar grond natuurlijk de natuureducatieve waarden een vanzelfsprekende plaats geven, terwijl weer andere kwamen met andere wensen.

Los van het realiseren van de beoogde speeltuin, kon met deze samenwerking ook het begrotingstekort opgelost worden, om het gebouw inderdaad duurzaam vorm te geven. Want de multifunctionele plannen en de combinatie van speeltuin en andere wijkbewoners op de kinderwerktuin waren voldoende overtuigend voor het Nieuwe Lokaal Akkoord om niet alleen de speeltuin maar ook dit begrotingstekort te bekostigen. Champagne! Heel erg terecht ook, vinden wij zelf, want de plannen leiden tot een prachtig nieuw gebouw en een bijzondere ontmoetingsplaats in de wijk, waar behalve kinderspel ook andere activiteiten georganiseerd kunnen worden die de sociale cohesie in de wijk ten goede komen. De wijkbewoners willen dit alles ook. Met eigen inzet (toezicht en organisatie) verklaarden ze al de speeltuin en het gebouw in de zomermaanden wellicht ook in de weekenden of een keer op een avond te willen bezoeken. Hoe dat precies te doen, dat moeten we gezamenlijk nog vormgeven, maar binnen een goede set van afspraken is dat natuurlijk mogelijk. Multifunctionaliteit leidt tot een optimaal gebruik van de voorzieningen en daardoor tevens tot een groot draagvlak onder, en toezicht op, de tuin die bovendien een toevoeging is voor de wijk, iets wat eerder (ook in Park Selwerd) niet kon. Zo zal de parel, die de kinderwerktuin is, steeds meer glanzen!

Maar we zijn er nog niet.

Het enthousiasme binnen de werkgroep beperkte zich niet tot de nieuwbouw en speeltuin voor de jongsten, want inmiddels heeft zij de gemeente ook vergaande ideeën aangereikt die de wijk kunnen voorzien van een bemand openlucht terras met theehuis, in de eerste plaats voor ouderen en Pieterpadwandelaars, alsmede van nog een tweede speelplaats bedoeld voor oudere jeugd. Dat moet dan een natuurspeelplaats worden die een verbinding slaat tussen de kinderwerktuin en Park Selwerd (en dus tussen de wijken Paddepoel en Selwerd) om te ravotten, hutten te bouwen en spontaan de natuur te verkennen. Compleet met uitkijktoren, geitenbegrazing en speelvoorzieningen rond de vijver. Want als je wat ouder bent dan mag je in de zomer best een keer een nat pak op lopen, vinden wij. Dat is waar een krachtenbundeling toe kan leiden.

Harry Holsteijn
(educatief medewerker  NDE / beheerder kinderwerktuin Paddepoel, zelf wijkbewoner en lid van genoemde werkgroep)
Marike Venema
(directeur NDE en lid van de genoemde werkgroep)

 

Wijkwebsite Paddepoel Groningen

Voor en door bewoners

       CO-CREATIE IN PADDEPOEL 

        LOGO COCREATIE JPG

 

Denk en werk actief mee aan hoe uw wijk Paddepoel eruit gaat zien!!

 U heeft vast al gelezen of gehoord dat er begonnen is met een uniek proces van werken aan de toekomst van de wijk. Bewoners en organisaties doen dit samen. Dit noemen we ook wel co-creatie.

 

Bepaal mee hoe een plezierig, leefbaar en mooi Paddepoel eruit ziet. Er is enig voorwerk gedaan, maar …. We hebben uw inzet nodig om verder te kunnen. We willen hierin samen met u op reis.

 

Wat kunt u doen?

  • We hebben u nodig voor het meedenken,
  • Uw wensen mee te nemen,
  • Te horen wat u fijn vindt aan de wijk zodat we dat kunnen behouden…
  • Mee te doen in de werkgroepen
Grijp deze kans en ...
Laat Paddepoel groeien en bloeien.

Meld u aan via het e-mail adres van de wijkraad secretariaat@wijkraadpaddepoel.nl of via het secretariaat van de wijkraad 050-5799927

Deel deze pagina

Submit to DeliciousSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn